Vandaag was het dan eindelijk zover, Sterre mocht naar de basisschool. Vanochtend was ze al vrij vroeg wakker, ze was er helemaal klaar voor. Maar nadat op school de zoemer was gegaan en het moment van afscheid nemen daar was, vond Sterre het niet meer zo leuk. Ik had haar naar haar stoeltje gebracht en wilde gaan. Maar ze kwam huilend naar buiten. Papa en mama konden haar niet troosten. De juf nam Sterre nog huilend mee naar binnen. En dat is niet zo fijn weggaan, want het laatste beeld dat je in gedachten hebt, is dat van een huilend klein meisje. Je verstand weet dat het maar 5 minuten duurt, maar in je hart doet het toch wel pijn.

Om 12 uur was de eerste ochtend op school voorbij en Sterre kwam vrolijk naar buiten lopen. Ze had zich goed vermaakt en niet zo lang gehuild. Ze had een Bob de Bouwer kleurplaat gekleurd en buiten gespeeld. Dus na de boterham had ze wel weer zin om naar school te gaan. Deze keer was het afscheid nemen niet moeilijk, alhoewel ze eventjes sip keek. Maar al snel zat ze in de kring en zwaaide ze naar me met een lach op haar gezicht.
Ik ging snel naar huis, want Benthe moest slapen en om half 4 moest ik weer op school staan. Dat is voor mij wel wennen, dat ik zo op de klok moet leven. En dat de tijd nu nog sneller gaat. Want bij thuiskomt heb ik Benthe in bed gelegd en ben ik op gaan ruimen. Al snel was het al weer tijd om Benthe uit bed te halen. En hup, op de fiets weer naar school.

Sterre kwam weer met hele verhalen. Conclusie van de dag was wel dat ze een leuke dag had gehad, maar dat ze het jammer vond dat ze nog niet gesport had. Gelukkig staat dat voor morgen op het programma. Morgen is sowieso weer een spannende dag, want dan komt de eerste keer overblijven en de buitenschoolse opvang.